CapeTribulation.nl is de meest complete gids om vakanties in Cape Tribulation te plannen, boek accommodatie en tours online, lees wat er te doen is en leer over de unieke natuur van de Daintree

cape tribulation informatie

Geschiedenis van Cape Tribulation

Cape Tribulation heeft een behoorlijk kleurrijke geschiedenis;

Gondwana - De geschiedenis van Cape Tribulation's begint ongeveer 120 miljoen jaar geleden toen het supercontinent Gondwana helemaal bedekt was met regenwoud en dinosaurussen de jungle onveilig maakten.
Zo'n 55 miljoen jaar geleden begon Gondwana in stukken te breken. Het stuk dat nu Australië is, dreef naar het zuiden en was nu geïsoleerd van de rest van de wereld, zodat flora en fauna zich hier op een unieke manier ontwikkelden. Op de een of andere manier wist het tropisch regenwoud verschillende klimaatwijzigingen en ijstijden te overleven, en daarom kunnen mensen nu zien hoe de wereld er talloze miljoenen jaren geleden uitzag.
De dinosaurussen mogen er dan niet meer zijn, maar de kasuaris en krokodil zijn van hetzelfde tijdperk en lopen hier nog steeds rond. Er zijn ook bomen, zoals de Idiospermum, die volgens wetenschappers al miljoenen jaren uitgestorven waren, maar die hier weer zijn ontdekt.

Aboriginals - De Kuku-Yalangistam woont al duizenden jaren aan deze kust, overlevend op zaden en dieren uit het regenwoud. Ze schijnen nooit echt in Cape Tribulation gewoond te hebben, maar ze kampeerden er wel regelmatig als ze tussen andere plaatsen heen en weer reisden.

James Cook - Het volgende hoofdstuk in de geschiedenis van Cape Tribulation is Captain James Cook.
Hij was er door de Engelsen op uitgestuurd om in Tahiti te observeren hoe Venus voor de zon passeerde, en ook om Australië van de Nederlanders af te pikken. In tegenstelling tot veel verhalen heeft Cook Australië niet ontdekt, het stond al op de kaart als Nieuw-Holland, en de Nederlanders waren hier al honderdzestig jaar geleden geweest.
Cook had tot nu toe een voorspoedige reis gehad, maar hier ging het fout: midden in de nacht knalde zijn schip op het Barrièrerif en zonk bijna.
In een niet al te best humeur noemde Cook de laatste kaap die hij gezien had voor het donker werd Cape Tribulation (this is where began our troubles) en de berg erboven Mount Sorrow, want hij maakte zich behoorlijk zorgen.
Door een combinatie van puur geluk en hard werken wist zijn bemanning het schip drijvende te houden tot ze uiteindelijk een rivier vonden om het schip op het droge te zetten en te repareren.
Dit is een zeer belangrijk stukje geschiedenis, want als het schip hier gezonken was, dan hadden ze daarna niet verder naar het noorden de Engelse vlag geplant en Australië geclaimd en daarna weer naar huis gezeild. Misschien zou dit land dan vandaag de dag nog steeds Nieuw-Holland heten.

Masons - de eerste bewoner van Europese afkomst was Andrew Mason. In 1927 woonde hij in Cow Bay en toen hij daar niet zo goed boerde, verhuisde hij in 1932 een stukje verder noordwaarts, naar Cape Tribulation. In die tijd waren hij en de rest van zijn familie de enige blanken in het gebied. Aboriginals kampeerden hier alleen in bepaalde seizoenen.
De familie Mason probeerde verschillende dingen zoals vissen, bananen verbouwen en vee houden.
Gedurende de Tweede Wereldoorlog verbouwden ze hier groenten en fruit voor het leger en hadden voor iedere persoon op de boerderij een paard en zadel om te ontsnappen als de Japanners zouden komen, wat nooit gebeurde.
Afstammelingen van de Masons wonen nog steeds in Cape Trib en zijn de eigenaars van de Cape Trib Shop. Ze organiseren voor de toeristen begeleide wandelingen door het regenwoud.

mason familie met een python
De Masons met een python

Rijkers - De Nederlanders waren er ook al vroeg bij in Cape Tribulation. Een jaar of dertig voordat Dutch Rob hier neerstreek, zeilde de familie Rijker langs de kust op. Begin jaren zestig kwamen ze aan wal en namen zo'n beetje heel Cape Tribulation Beach met al het land erachter in bezit. Als je vanaf zee kijkt (op de terugweg van een snorkeltrip of als je gaat kajakken op zee), dan zie je twee huizen vrij hoog op de regenwoudhellingen. Deze staan op de grond die van de Rijkers was.
Ze kapten al de grootste bomen en verkochten het hout, en later verkochten ze ook percelen grond aan het strand, onder andere waar de Beachhouse Resort nu staat.
Ze waren zeer zelfstandige mensen en deden dingen zoals het hun het beste uitkwam. Toen de vader in 1973 overleed, probeerden ze hem op het strand zelf te cremeren, maar een andere inwoner vond dit al te gek en riep de politie op via zijn radio (er was toen nog geen telefoon).
Willem Rijker maakte er in later jaren ook nog een gewoonte van om in een jurk rond te lopen omdat hij dat koeler vond in de tropen, maar werd door zijn broer tot de orde geroepen omdat die dat maar een vreemde gewoonte vond.
Later hebben de broers hun grond verkocht, Cape Trib werd te druk voor ze, en ook waren ze de gemeente geld schuldig omdat die hoge lasten berekent voor onbebouwde grond, terwijl er maar heel weinig diensten verleend worden.

Grond verkoop en hippies - In de jaren 70 werd Cape Tribulation door de hippies ontdekt en het werd de eindstop van het avontuur van Londen naar Kathmandu tot Cape Tribulation. De voornaamste activiteiten in die tijd waren marihuana verbouwen, marihuana roken en naakt op het strand rondhangen.
Zoals op meerdere plaatsen in Australië gebeurd is, volgden de kapitalisten de hippies. Dankzij corrupte overheid wisten slimme zakenmannen grote stukken grond heel goedkoop te bemachtigen en toen in kleinere percelen te verdelen en door te verkopen. Normaal hoor je dan ook water; elektriciteit etc. aan te leggen, maar als je corrupte vriendjes in de regering dat even over het hoofd kunnen zien, dan kun je natuurlijk nog meer winst maken, en zo werden er 1200 percelen grond boven de Daintree rivier verdeeld, waar mensen vandaag de dag nog steeds zonder elektriciteit leven, en dagelijks met generators aan het klooien zijn.

Nationaal Park - In 1981 werd het gebied rond Cape Tribulation door de Australische regering in Canberra tot Nationaal Park uitgeroepen. Dit onder protest van gemeente en staatsregering die het liever gewoon hielden, zodat ze het hout konden blijven kappen.

Blokkade van het Bloomfield Track - Cape Tribulation werd pas echt bekend en beroemd toen de gemeente in 1982 besloot om het wandelpad tussen Cape Tribulation en Bloomfield naar het noorden plat te gooien en er een weg van te maken. Veel mensen wilden daar niet van horen en er kwamen honderden mensen protesteren. Dramatische scènes volgden, met hippies die zich aan bomen en bulldozers vastketenden, maar uiteindelijk wonnen de autoriteiten en de weg werd gemaakt.
Deze acties leidden wel tot meer aandacht voor het Daintree regenwoud, met tot uiteindelijk gevolg een plek op de Werelderfgoedlijst in 1988.
Een van de protesterende hippies was Mike Berwick. Hij bleef hangen na de protesten en werd burgemeester van het gebied van Port Douglas tot Bloomfield, en bleef dit ongelofelijk genoeg vele jaren.
Hij is verantwoordelijk voor het stoppen van elektriciteit. Jarenlang was er de idiote situatie dat hij boven de Daintree rivier woonde en elektriciteit kreeg via een kabel, maar iedere keer tegenstemde als er gesproken werd over het geven van elektriciteit aan de rest van de bevolking. Vandaag de dag klooit nog steeds iedereen met generators en accu’s, ieder jaar wordt er drie miljoen liter brandstof in generators verbrand en er liggen stapels lege accu’s in het regenwoud. Een waanzinnige vervuiling die niet thuishoort in dit gebied, allemaal dankzij Mike Berwick.

Werelderfgoedlijst - In 1988 werd door Unesco Cape Tribulation Nationaal Park op de Werelderfgoedlijst geplaatst. Wederom protesteerden staat en gemeente, wederom zonder succes.

Reizigers - In 1985 werd de Jungle Lodge geopend in Cape Tribulation. De hutten waar je toen voor vijf dollar kon slapen zijn nu onderdeel van Ferntree Resort en kosten nu een stuk meer.
Cape Tribulation, en vooral PK's (de tweede backpackers), kregen in de jaren 80 en 90 een behoorlijke reputatie als een plek om te zuipen en feesten.

Zonne-energiesubsidies - Er is nooit een elektriciteitsnet geïnstalleerd in Cape Tribulation, maar in 1996 begon de regering van Queensland subsidies voor zonne-energie te geven.
Wie er in vredesnaam oorspronkelijk op het idee gekomen was om installaties voor zonne-energie in een regenwoud te plaatsen is nu niet bekend, maar het slaat helemaal nergens op. De helft van het jaar regent het of is het bewolkt, dus dat werkt natuurlijk voor geen meter. Intussen gaan bewoners en bedrijven haast failliet aan de kosten voor brandstof om hun generators draaiende te houden.
Jarenlang was er de bizarre situatie dat burgemeester Mike Berwick en zijn buren de enigen waren die een kabel over de Daintree rivier hadden voor elektriciteit, maar iedere keer dat elektriciteitsvoorziening voor de rest van de bevolking werd besproken, stemde Mike tegen.
Gelukkig is hij nu ontslagen en heeft Queensland een nieuwe regering die eindelijk iets aan de situatie gaat doen. Zelfs de ”greenies” hebben nu in de gaten dat zonne-energie hier niet best werkt. Bovendien staan er overal oude generators en oude accu’s in het regenwoud de boel te vervuilen, terwijl er drie miljoen liter brandstof per jaar over de rivier gebracht wordt om de gemeenschap en economie draaiende te houden.
Overal waar een groep Aboriginals in de bush woont, zet de regering een generator neer met kabels naar hun huizen, maar in Cape Tribulation schijnt dit niet te kunnen, waarschijnlijk omdat hier blanken wonen en die schijnen minder belangrijk te zijn.

Overstromingen- In 1996 regende het even gigantisch. Als je denkt dat het in Nederland veel regent, vergelijk dan even de jaarlijkse neerslag in Nederland (760 mm) met Cape Tribulation: hier viel in februari 1996 in 36 uur tijd 1500mm regen (ja, anderhalve meter regen). De Daintree rivier steeg meters, het restaurant bij de veerbootoversteek stond helemaal onder water en de stalen kabels van de veerboot braken. De veerboot zou de oceaan ingespoeld zijn als de kabels niet aan een kant gehouden hadden; nu lag de veerboot hoog en droog op de oever toen het water weer een beetje kalmeerde.

Rainforest Hideaway - In juni 2000 opende Dutch Rob de Rainforest Hideaway B&B, de meest unieke gelegenheid om te overnachten in Cape Tribulation.

Asfalteren van de weg - In april 2002 werd eindelijk het laatste stukje weg naar Cape Tribulation geasfalteerd.
De gemeente had er maar liefst tien jaar over gedaan om de 36 km. van de Daintree rivier naar Cape Tribulation te asfalteren. Als je nagaat dat de 6700 km. lange Chinese Muur ook in tien jaar gebouwd is, dan vraag je je wel af wat al die gemeente-"werkers" en ambtenaren doen iedere dag...

Development Moratorium - In juni 2004 kwam de gemeente plotseling met een totaal nieuw bestemmingsplan en werden er ruim een jaar geen bouwvergunningen verleend. Daarna werden er talloze beperkingen opgelegd.
Dankzij die beperkingen is Cape Tribulation nog steeds een echte junglebestemming zonder veel bebouwing, maar de landeigenaren waren er niet zo blij mee.

Brug over Cooper Creek - In 2011 kwam de laatste brug gereed over Cooper Creek. Dit was altijd een moeilijk punt, want iedere keer als het aardig geregend had, viel het niet mee deze kreek door te steken. Er zijn hier heel wat auto’s hier stroomafwaarts gegaan, verbazingwekkend dat er nooit iemand is verdronken.
Nu is er ook geen risico meer dat je hier vast komt te zitten of niet naar je geboekte kamer in Cape Tribulation kunt komen of je vlucht in Cairns zult missen.
Eindelijk is Cape Tribulation onder alle weersomstandigheden met de buitenwereld verbonden!

Zonsverduistering - Op 14 november 2012 was er in Cape Tribulation een totale zonsverduistering te zien.
Om 06:35 in de ochtend schoof de maan voor de zon en werdt het even een paar minuten donker. Duizenden mensen waren vanuit de hele wereld naar noord Queensland gereist om dit spektakel te zien.

pad van de zonsverduisteringde zonsverduistering

de zonsverduistering in cape tribulation


goedkope vluchten naar AustraliŽtripadvisor cape tribulation accommodatie

Vragen over Cape Tribulation die niet door deze website beantwoord werden?

Klik hier om een emailtje te sturen